Smalah Helvetia / Batavia
Saudade / Blues
Saudade / Blues
Mis en avant

VERCORIN JANVIER 2007

Il faisait froid, très froid, -10/12°, ce 27 janvier 2007 à Vercorin VS (2300m). Avec les copains parapentistes on était de sortie pour un vol parapente d’hiver. Les vols d’hiver sont en général des « ploufs », pas de thermique, on va tout droit en bas. C’est pour cela qu’il faut choisir un décollage en altitude pour faire durer le plaisir / Die 27ste januari was het bitterkoud in Vercorin / VS (2300m). Min 10-12° of zoiets. Met de parapente-vrienden hadden we een uitstapje voor een echte wintervlucht georganiseerd. Meestal is dat een « plouf », een vlucht zonder thermiek. Gewoon rechtuit naar beneden.Daarom moet je de startplaats zo hoog mogelijk zoeken om het plezier te laten duren.

Pour moi c’était spécial. Mon 800-ième vol que je voulais dédier à Jessica et Ella (pancarte à l’appuie) / Voor mij was het extra-speciaal. Het zou mijn 800ste vlucht worden en die wilde ik opdragen aan Jessica en Ella (zie spandoek)

Ce jour là c’était différend pour moi. Après un bon décollage j’entends un beep timide de mon variomètre (instrument sur ma cuisse gauche). Suivi par un autre beep un peu moins timide. Et en peu de temps ce n’était que beepbeepbeepbeep. J’étais en train de monter / Echt een speciale dag voor mij. Na een goede start begint mijn variometer (instrument op mijn linker dij) tegen alle verwachtingen in, met een bescheiden piepje. Ik ben aan het stijgen. Gevolgd door een onafgebroken serie beeeeeppppppppssssssss.

Après une dizaine de minutes le vario indique 3300m. Tout seul j’entre dans une sorte de quatrième dimension. Là ou le temps n’existe plus. Là ou on n’est qu’avec la nature, avec soi-même et avec ses émotions. / Na ongeveer tien minuten gaf de vario 3300m aan. Het was alsof ik helemaal alleen de vierde dimensie invloog. Daar waar de tijd niet meer bestaat. Daar waar je alleen bent met de natuur, met jezelf en met je emoties.

A 3300m un aigle se joint à moi, tourne autour de moi. Je n’oublie jamais. Il me regardait je le regardais. Un moment d’éternité /Op 3300m krijg ik gezelschap van een arend die rond me cirkelde. Om nooit te vergeten. Ik keek naar hem, hij keek naar mij. Een stukje eeuwigheid.

Durée du vol 94 minutes. Un record. J’ai eu le temps de penser à ma petitesse à ma chance de vivre ce moment. MERCI / Vlucht duurde 94 minuten. Een record. Ik had de tijd om na te denken over mijn kleinheid en over mijn geluk om dit moment te beleven. DANK U.

Mis en avant

DECHIRANT / HARTVERSCHEUREND

Ik was eens een keer op een enorme markt in Chennai. Toen Chennai nog Madras heette. Een dame met een baby op haar arm stopte me met een enorme glimlach. Ik begreep dat ze wilde dat ik haar baby aanraakte. Weer een enorme glimlach en ik begreep dat ze wilde dat ik haar baby even in mijn armen zou nemen. En daar stond ik met geoliede baby in mijn armen. Met kohl rond zijn/haar ogen. Prachtig. Baby glimlachte ook tegen me. Toen ik weer opkeek zag ik mamma hollend in de mensenmenigte verdwijnen. Toen begreep ik wat er aan het gebeuren was. Seconden daarna brak ik het wereldrecord « 60 meter hardlopen met baby onder de arm ». Ik haalde maman in. Een tikje op haar schouder. Met een enorme glimlach nam ze haar baby weer terug. Een wanhopige moeder die dacht dat ze haar baby een betere toekomst kon schenken door hem weg te geven aan een rijke westerling. Ik ril nog als ik er aan denk. Arme lieve wanhopige moeder. (photo glamour als illustratie) / Un jour du siecle passé je me trouvais sur un énorme marché à Chennai. A l’époque ou Chennai s’appelait encore Madras. Une dame avec son bébé sur le bras m’arrète avec un grand sourire. J’ai compris qu’elle voulait que je touche son bébé. Encore un sourire et je comprends qu’elle me demande de prendre son bébé dans les bras.Et me voilà sur un marché surpeuplé de Madras avec un bébé huilé dans les bras. Avec ses yeux maquillé de kohl le bébé me souriait. En levant la tête j’ai vu sa maman disparaître dans la foule en courant. A ce moment là j’ai compris ce qui était en train de se passer. Quelques secondes après je battais le record du monde du « 60 mètres obstacles avec bébé sous le bras ». J’ai pu ratrapper la maman. Une petite touche sur l’épaule l’a arrèté. Et avec le même grand sourire elle a repris son bébé. Une mère désespérée qui pensait offrir un avenir meilleur pour son bébé en le donnant à un « européen riche ». Je frisonne encore quand j’y pense. Chère pauvre mère désespérée. (Photo glamour comme illustration)

Mis en avant

LA GRENOUILLE DE MA SOEUR / DE BACHLAAN-KIKVORS

Dans le jardin de ma sœur habitait une brave grenouille statique et magnifique. Le jour où elle, ma soeur, décidait d’aller habiter « plus petit » j’ai offert l’asyle à la grenouille. Pour habiter sur l’île au milieu de l’étang chez nous à la Mothe. Malheureusement la grenouille est toujours sur la table du balcon car je ne trouve plus l’île / Toen Alida ging verhuizen naar haar flatje bood ik asyl aan haar tuinkikker. Ze, kikker, zou wonen op het eilandje in de tuinvijver bij ons. Helaas staat ze tot op heden nog op de balkontafel. Reden … ik kan het eilandje niet meer vinden.

Mis en avant

ZWITSERLAND TREKT DE STEKKER / SWISSEXIT

Uit de persberichten:

Haar in de boter tussen Brussel en Bern: Zwitserland stopt onderhandelingen met EU over onderlinge handelsrelaties. Al zeven jaar lang (sinds 2014) onderhandelen de EU en Zwitserland over een overkoepelend « raamakkoord » om de onderlinge relaties en de wederkerige toegang tot elkaars markten te stroomlijnen en te moderniseren. Die gesprekken liepen erg moeizaam en nu trekt Zwitserland er de stekker uit. Voor de EU was het leidende principe het gelijke speelveld: als de Zwitsers vrij op de Europese markt mochten concurreren, moesten ze ook dezelfde standaarden en regels volgen die in de EU gelden. En dat werd een van de moeilijkste knopen in de onderhandelingen, omdat Brussel en Bern een andere invulling geven aan dat begrip.Voor Zwitserland gaat het in essentie over werknemers en hun families; voor de EU gaat het over het vrije verkeer van alle Europa-burgers.

Uit het MWR-brein:

In Duits-Zwitserland bestaat er een raak woord dat de houding kenmerkt die Zwitserland vaak aanneemt tegenover zijn Europese buren: ALLEINGANG. We doen het allemaal zelf wel, we hebben niemand nodig. We vinden het weliswaar fijn als veel buren bij ons vakantie komen houden in dure hotels en hun zwarte of witte centjes op Zwitserse bankrekeningen zetten. Kijk maar eens hoe goed het ons gaat! En omdat we (CH) zulke aardige, gastvrije mensen zijn lijkt het normaal dat we ook een beetje mogen meepraten in het Europese bruine café. Een ander woord, nu in het Frans komt me in zin: PIQUE-ASSIETTE (klaploper). Iemand die stiekem mee-eet uit andermans bord. Dat lijkt een beetje de Zwitserse houding. De handelsbetrekkingen tussen de EU en CH zijn intens. Aan beide kanten staat er veel op het spel maar ik vrees echter dat CH dit keer aan het kortste eind gaat trekken. En wat de CH-ministers betreft … nog nooit zo’n zwak groepje gezien. Wat ik ze vooral kwalijk neem: Er moet over alles en nog wat gestemd worden maar in deze fundamentele beslissing « doorgaan met onderhandelen of stoppen » werd niet naar de mening van het volk gevraagd. Ernstige fout.

Mis en avant

YELLOW

Yellow is the colour of my true love’s hair
In the morning when we rise
In the morning when we rise
That’s the time, that’s the time
I love the best

DONOVAN

En me promenant dans le champ de colza à coté de chez nous je pensais à la magnifique chanson de Donovan … Yellow is the colour of my true love’s hair … De bonne mémoire chez les 60+ je pense. Ecoutez la version de Donovan avec Joan Baez/ Op mijn wandelingetje langs het koolzaadveld achter ons dacht ik aan dat prachtige lied van Donovan, nog bekend bij de 60-plussers denk ik. Luister naar de versie van Donovan met Joan Baez